S'ochtends vroeg, na uitgezwaaid te zijn door familie en vrienden, zijn we vertrokken met een grote touringcar, weg uit Hardenberg, weg uit Nederland. Op weg naar Duitsland, Heidelberg om precies te zijn. Na een rit van maar liefst 500 kilometer kwamen wij, 5 vwo leerlingen, aan bij de jeugdherberg in Heidelberg. Tijd om onze tassen weg te zetten, om vervolgens een vrij lange wandeling te maken naar het karakteristieke centrum van Heidelberg. Na hier korte tijd te hebben rondgewandeld, onder het genot van een heerlijk ijsje, vertrokken wij, groepje voor groepje weer terug naar de Herberg. Waar ons een (niet al te fantastische, helaas) maaltijd te wachten stond. S'avonds nog even rugby kijken en vervolgens zelf het veld in beslag nemen met een gitaar. En toen toch maar binnen gaan zitten, kaarten en dan naar bed. Want de volgende dag moesten we toch wakker zijn, aangezien het prettig als je wakker bent als je een lezing op een universiteit moet bijwonen. Ingewikkeld allemaal. En om heel eerlijk te zijn, is het allemaal een beetje langs me heen gegaan. Vanuit de lezing was het door, terug naar de bus, en op weg naar Straatsburg. Eenmaal daar aangekomen kwamen we bij een andere, wederom geweldige, jeugdherberg. S'avonds werd ons, vriendelijk genoeg, de gelegenheid te geven om lekker door de stad (met name Petit France) te slenteren en terrasjes te pakken. Na lang gezoek vonden we er toch een die ons, als gezellige grote groep, niet moeilijk deed om ons een gezellig wijntje te schenken (wat voor mij natuurlijk uiterst belangrijk was, want ik moest natuurlijk research doen voor economie...). Daarna ons toch maar terug begeven naar de jeugdherberg, omdat slapen onder een brug toch niet alles is. De volgende dag door naar het Europees Parlement, waar ik, moet ik eerlijk bekennen, ook vrij weinig van heb meegekregen. Maar geen nood, ik had een vrijstelling, en het was allemaal reuze interessant. Jaja. Vervolgens, toen iedereen bij en uitgeslapen was, terug de touringcar in voor nog meer slaap tijdens onze rit naar Genève, de bergen in. Waar we in, wat wonderbaarlijk, nog een mooiere jeugdherberg werden geplaatst. Wel prachtig uitzicht vanaf de douches.. die publiek waren, ja, beetje jammer. Maar je moet er maar het beste van maken he? S'avonds weer terrasje gepakt in Genéve, natuurlijk moesten wij wel toegeven aan een onbekende meneer die op ons af komt roepend ''come here, lots of football, lots of beer!''. Toen mooi op tijd terug naar de herberg, want blijkbaar was de slaap die we straatsburg hadden gehad niet genoeg. Nou, toen met z'n alleen naar het CERN. Interessant hoor, opzich wel. Om na weken er met natuurkunde erover te praten, het toch maar eens te zien. Wel zo prettig, zo'n Nederlandse gids. Nouja, wij kregen enige brilletjes en koptelefoons op, 3d filmpje kijken en dat soort leuke dingen. En vervolgens door na Genua, Alpen door, Italië in. Ja, smalle straatjes. Wat een held toch die buschauffeur. En daar werden we in een geweldig hotel gezet. En nee, dit keer geen sarcasme, echt top. En pasta, wat wel fijn is na het crisis-eten uit de jeugdherbergen. Verder vrij weinig te melden, want wij ontvluchtten Genua direct de volgende dag weer, om door te reizen naar Montecattini. Ook een fijn hotel opzich. Nou, de eerste dag met een groep naar Lucca. Heerlijk weer, lekker pizza en ijsjes eten onder het genot van geweldig cultuursnuiven. Jaja, zo hoort het. Prachtig uitzicht vanaf de toren van Lucca, waar ik de naam dus even van kwijt ben. Nouja, al met al een goede dag. S'avonds Zanzibar, wat ook een groot succes was. Dat is alles wat ik erover ga zeggen *kuch*. Nou, volgende dag Florence. En het viel te verwachten, na een hele week goed weer: regen regen regen. Gelukkig waren er overal, eh, gekleurde mensen die paraplu's verkopen, dus ik heb me ook zo'n mooi regenboogplu'tje aan laten smeren. Nou, voor de rest prima te doen hoor, leuke beeldjes gezien, heerlijke pizza gegeten en overdatum cola gekregen. S'avonds begaven wij ons met de trein weer terug naar ons hotel voor de laatste nacht in Italië, dat moet ook gevierd worden natuurlijk. De volgende ochtend om 7 (!!!) uur op, dus iedereen was brakker dan ooit. Wat inhield met z'n allen gezellig een tukkie doen bij de toren van Pisa en gezellig een uiltje knappen in het vliegtuig. Ook een hele happening hoor. Nou, we zijn niet gecrashed of gekaapt onderweg, en dus veilig aankomen in Eindhoven. Paar groepsfototjes gemaakt en teruggevoerd naar Hardenberg.

Ja, ik kan wel zeggen dat het een geslaagde reis was.